Monday, December 27, 2010
Sunday, December 26, 2010
Holiday Emotions
Thursday, November 4, 2010
Movie Marathon
Christmas is near
Binuksan na ang mga Christmas lights sa tatlong malalaking kalsada ng Makati; sa Ayala Ave., sa Makati Ave. at sa Paseo de Roxas.
Ito ang tatlong mga kalsada na lagi kong nadaraanan noong nasa Maynila pa ako. Nakakamiss din. Masaya kasi ang pakiramdam ko kapag naandun ako. hindi ko alam pero yung adrenaline ko ang bilis. Para laging may aksyon.
Parang nabubuhayan ako sa ingay ng Lrt/MRT, ang busina ng taxi o bus, ang boses ng mga tao nagmamadali. Hay.
Pero kahapon, binuhay ko ulit ang account ko sa jobstreet. Nagbabasakali ako na maghanap ng trabaho. Mayroong mga clerical positions na available pero sa Taguig, Libis. kelangan ko sa may Quezon City area lang para hindi ako mahihirapan sa pagcomute. Nag-iisip tuloy ako kung itutuloy ko ba talaga ang propesyon ko bilang isang guro. Trainor siguro pede pa pero napapagod ako masyado para maging guro. Gusto kong magpahinga. Hay.
Naisip ko ding mag-business kaya naisip kong tanungin si Gino kung may balak ba si Amen a magbukas ng bakeshop kasi may available resources ako at interested din ako. Pero for the mean time gusto ko muna maghanap ng trabaho para may maibigay din ako para sa pamilya ko. Dream ko din kaya magkaron ng bakeshop parang Pan de Manila ang style. Mala-coffee shop din. Kahit hindi siya maging super successful, eh maging kilala sya sa magiging market namin at masustain ang income. Sana magkatotoo ito. Gusto ko talaga.
Anyway, bago ako mag-isip ng kung anu-ano ay kailangan ko munang tapusin ang paggawa ko ng grades at siguro tapusin na rin this month until next month ang workbook ko. Cheer up, Skye!
Thursday, October 28, 2010
Facing the Reality
I just read Aldrin's blog..thank you..
I have to say that I was too rude for my students for the past weeks. I am sorry too because they have to do things seriously, the regional press conference is a serious business and i would like to go to the nationals.
This is my last year. and I have to prove myself at least to those who have high eye brows on me. But most is for myself and for my students.
That's why i got disappointed that the training with Manila trainers was cancelled due to many questions that should have at least helped the students growth and development. Good thing was Ma'am Kathy is always here to give me options and enlightenment.
i have so many things and issues knocking my brains out. First, my dad's condition, the grades that should be finished before the RS, the training of the students, the wedding soon, and how can i rekindle my time and presence with my fiance.
I'm sorry HB because I have to leave you and leaving you is to hard. Im loving you but you have to be matured. There are always people who come and go. And maybe this is my time to say I have done enough.
I'm just afraid of who will be cuddling you enough to grow and to mature. But im hoping for the best. Sabi nga ni Sir Abet Oriacel knina, "pagaling ng pagaling na talaga ang HB! galing nyo tlaga!"
I hope others can see that too. But they are too busy of looking at our faults especially my faults (whatever it is). I am hoping too that it is not in a personal level because that is too unfair for the HB. I am trying to do my best. I am trying to do new things. Innovation maybe is really in my blood. Journalism makes me more creative and to think beyond the box. I would like to risk just to hone and improve my students' skills, attitude and totality.
This makes me sick.
They just can't understand me. :(
...as always.
Friday, October 22, 2010
Moral Booster
Wednesday, September 29, 2010
Tula ng Isang Guro
Sa Loob ng Silid-Aralan
Isinulat ni: Nicole Vlamfort
Katatapos lamang
ng aking lesson sa araw na ito…
Umupo ako sumandali
At pinagmasdan ang aking
Estudyante
Ang silid-aralan
Ang paaralan.
Kaya ko pa bang
Magtagal dito?
Sapat pa ba ang aking sahod?
Sasapat ba?
Sa pambayad para sa mga
Pang-araw-araw na gastusin
Sa gamot ng aking ama na
May prostate
Sa pag-papaaral ng mga
Kapatid ko sa kolehiyo
Sa pag-iipon ko para sa
Aking kasal sa kasunod na taon
Sasapat ba?
Stressed ako.
Ang dami ng che-checkan na papel
Ang daming paper works.
Ang daming kumpetisyon na
Kailangang panaluhin.
Ngunit sapat ba ang
Natatamasa na benepisyo?
Buti pa sa ibang bansa…
Nakapagpatayo na ang aking co-teacher
Ng bagong bahay
At may negosyo pa para
Sa kanyang magulang
At kanyang mga kapatid.
Maalwan na kanilang pamumuhay
Mula sa isang-kahig isang tukang
Pang-araw-araw na buhay.
Hay,
Hindi ko naman sila maiwan
Sino na ang magtuturo sa kanila?
Kung walang magtitiyagang magturo
Dito sa sariling bayan?
Sino na?
Ano pa ang mahihita ng mga
Mangmang at mga
musmos?
Kung susumahin
Kulang ang silid-aralan
Kulang ang mga libro
Kulang din ang mga guro.
Paano na aangat
Ang kalagayan ng ating
Bayang naghihikahos?
Kaya pa ba?
May pag-asa pa ba?
May magagawa ba ang
Pangulong bagong luklok?
Sana.
Sana
May magawa siyang
Aksyong
Kapani-paniwala
At hindi
Panandalian lamang,