Monday, May 24, 2010

After the culminating activity of our summer workshop, kalligrafia

" ate mich 10 am bukas sa computer lab ha,"
ito ang mga salitang madalas n'yang binabanggit.

Siya ang tipo ng taong madaling makisama,
napakabait pero wag nyong susubukan
ang kanyang pasensya dahil
kung anong ikinabuti niya
siya ring ikina"taray" niya.

Hindi naging hadlang sa kanya
ang pagkakaroon ng titulong "guro"
para makibagay at makisama
sa kanyang estudyante.
Siya yung taong mappamahal
at tatatak talaga sa puso mo.

Madalas tanaw nyo na agad siya sa malayo
dahil sa kanyang puting salamin,
malalaking hikaw at kulot na buhok.
Siya ang aking guro na si Ms. Veran.

Kahit sa panahong iniisip namin
na wala na kaming pag-asa
andyan sya, patuloy kaming pinpursige.
Naniniwala siya sa aming mga kakayahan.

Kahit madalas kaming magkamali
hindi siya nagsasawang tulungan at pakinggan kami.
Ma'am maraming salamat po sa lahat.
You made my summer unforgettable.


i love you ma'am! :-D




sms message from Michelle Deceda

Saturday, May 22, 2010

I passed!

i am happy i passed the board exam which I took last April 18..
after 3 months of hard work and mind boggling, restless, pressured environment i had..

thank you to my bf because he was the first supporter...as he always did...
thanks for my family who believed in me...
thanks for my friends, Mafe and Borj who understood me and backed me up whenever needed..
thank you for my journ kids and students who made things easier for me...
thank you for mam kathy for the chitchats that eases the stress...

sorry if i forgot your names but thanks for all the prayers and mass...

thanks ate elaine, aljer, ate aileen, sir marlon, hay di ko na alam basta salamat...

i'm super happy...

thanks also for my review buddies, ariane, dhes, aries..lucky, anna..
thanks for the nightingale review center and our instructors..:)

Friday, May 21, 2010

Magkita na kasi tayo...

ang sarap sana ng tulog ko
ngunit sa aking paggising
narinig ko ang kanyang boses
nagagalak na ako'y nakausap

parang boses nya'y
isang pananabik para sa aking tenga
isang kagalakan ng aking puso
isang pagbuo muli sa aking kaibuturan

hinahagkan niya ako kanina
wari'y nasa tabi niya ako
ngunit isang pagkukunwari
sa kalayuang di magiging malapit

napanaginipan ko siya
na yakap yakap niya akong mahigpit
na wari'y isang tunay na kaganapan
sana di ko na lamang naimulat aking mga mata

hay, nakalulungkot pa rin
nag-iwan siya ng mensahe
nakit daw di ko siya hinahalikan pabalik
hindi ko kasi kaya pa ang pait

gusto ko na kasi siyang puntahan
gusto rin niya na puntahan ako
oras lang talaga ang pumipigil
konting linggo na lang aking hihintayin.




tulog na tayo



matutulog na ako ng ganitong kaaga..para mabasawan ang nararamdamang sakit at hapdi ng paghihintay sa iniirog..sana sa paggising ko ay katabi ko na siyang muli..

Kwentuhan muna tayo..

nakatingin sa harap ng computer. parang may hinihintay. pero wala namang dumarating. wala ding mensahe.

dumating pa si tatay. di makapag-type ng nais sabihin. pampasira ng moment. ano ba 'yun. abala. wala naman ako magagawa kasi nagshe-share ng hinaing. pero nakakapagod na rin kasi. paulit-ulit. sawang-sawa. istorbo. hindi ko naman pedeng sabihin. kc tatay ko siya. wala na si nanay. hay ano ba ulit ito. nakakasakit ng puso at ng isip.

hayan nakatingin ulit sa harap ng computer. bukas, Neil Gaiman sa akin ka na! pero dami ko pang nabiling libro nung nakalipas na hindi ko pa mabasa. di ko na alam kung ano ang uunahin.

gusto ko pang magbakasyon. pero in fairness masaya din ako kahit malungkot. kasi sa tuwing umaga na gigising ako. may magtetext sa akin. nagtatanong, mam, san tau ngaun. at least may nakaalala. someone is needing din pala.

pero isa lang ngayon ang need ko. isa lang. siya lang. pero hindi nya alam lahat ito. ayaw niya kasi sa social networking. di nya rin alam na nagba-blog ako. nung isang araw lang. ang dami pala niyang di alam din sa akin. misteryoso din pala ako.

hay tama na nga. emo na naman ako ng ganitong mode.

basta mahal ko siya.

at alam kong mahal pa rin niya ako. busy lang siya sa work.

Thursday, May 20, 2010

Pahila ng Manila sa Lucena

Sana malapit lang

ang maynila

Sana malapit lang

siya

Ang sakit

ng malayo

siya

Parang bawat

minuto

ninanakaw

ng iba

ang lahat

ng magagandang

bagay

na nangyayari

sa knaya

na dapat ay

sa akin


ang lupit

ang sakit

ang hapdi


na wari'y

di ko na

siya

kilala

Eto akong


nagdaramdam

naghihintay

nananalangin


na sana'y

nadito

siya

kapiling ako

Tuesday, May 18, 2010

Ako ba ito?

hindi pa rin maka-get over

sa panahong tayo'y magkasama

hay ewan ba

maikling panahong lamang

naman tayo'y nagdaupang palad

hay

buwiset...

sensya hindi ako galit

ngunit sa iyong pagdating

ako'y namulat

na hindi sapat

ang aking nalalaman

ewan ba

ganun lamang palang

kaunti ang butong

itinanim sa akin ng

aking mga guro

kulang pa

hay..

gusto ko tuloy

magwala

lumabas

masaksihan

ang mundo

na

maganda

mapait

magulo

marahas

ewan

gusto ko tuloy

mag-risk

sa lahat lahat


tigil muna


ako ba ito

o dahil

nagugustuhan lang

ang idea


marahil

ewan

basta

alam kong

madami pa

akong malalaman

sa darating

na panahon

kailangan lang

imulat

ang mga mata

at laksan

ang pandinig

kelangan sumaksi


kailangan

kong kayanin

ang lahat lahat



sana nga..